Η πιο διαδεδομένη βρισιά που χρησιμοποιούν οι “υπερπατριώτες” Ρώσοι όταν θέλουν να βρίσουν την “Αμερική” και την “Ευρώπη” είναι “πιντός” (πληθ. “πιντόσι” – пиндосы). Με αυτή την λέξη οι “υπερασπιστές της ορθοδοξίας και της ηθικής” χαρακτηρίζουν οτιδήποτε το δυτικό, το οποίο θεωρούν “σάπιο”, κολασμένο, διεφθαρμένο και ανάξιο να συγκριθεί με τον δικό τους “καθαρό” πολιτισμό. Πρόκειται για πολύ διαδεδομένη λέξη που χρησιμοποιείται ευρέως ακόμα και στα κανάλια πανεθνικής εμβέλειας. Η “επιτυχία” της ίσως να έχει να κάνει με το γεγονός ότι ηχητικά θυμίζει μια άλλη ρωσική λέξη, υβριστική, η οποία δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί ακόμα και για νομικούς λόγους στη δημόσια συζήτηση.
Η πραγματική (αρχική) σημασία ωστόσο αυτής της λέξης, που συνήθως ούτε οι ίδιοι οι Ρώσοι την ξέρουν, έχει μεγάλο ενδιαφέρον. Η λέξη πρωτοεμφανίστηκε ως προσβλητική κατά τον 19ο αιώνα και χρησιμοποιούνταν κατά των Ελλήνων που ζούσαν στην τότε ρωσική αυτοκρατορία. Στην πραγματικότητα προέρχεται από την λέξη Πίνδος, καθώς πολλοί από τους Έλληνες που μετοίκησαν εκείνη την περίοδο στην ρωσική αυτοκρατορία προέρχονταν από την συγκεκριμένη γεωγραφική περιοχή. Η λέξη χρησιμοποιούνταν εξαρχής ως προσβλητική και αφορούσε ειδικότερα τους Έλληνες. Ακόμα και γνωστός λογοτέχνης Αντόν Τσέχοβ την έχει χρησιμοποιήσει σε ένα από τα έργα του.
Ορισμένες πηγές αναφέρουν ότι κατά τον πόλεμο στο Κόσοβο οι Ρώσοι στρατιώυτες άρχισαν με αυτή την λέξη να χαρακτηρίζουν τους Αμερικανούς, και ειδικότερους τους στρατιώτες που συμμετείχαν στην ειρηνευτική δύναμη. Και απο εκεί η λέξη σταδιακά διαδόθηκε και πλέον χρησιμοποιείται με την σημασία που σας ανέφερα. Οπότε, αν ορισμένοι από εσάς έχετε συχνά λόξυγκα, σκεφτείτε ότι κάποιοι μπορεί να σας θυμούνται συχνά – πυκνά χωρίς καν να το γνωρίζουν.
(ο πίνακας από το lozhkinmag.ru | στις επαγραφές: “Εξωτερικό – Πατρίδα”)