Ο μόνος τρόπος να δημιουργήσουμε έναν δίκαιο και βιώσιμο κόσμο για τα παιδιά μας είναι να συμμετέχουμε, ο καθένας με τον δικό του τρόπο και τις δικές του δυνάμεις. Η συμμετοχή δεν σημαίνει πάντα να βρίσκεσαι στην πρώτη γραμμή. Σημαίνει να ενημερώνεσαι, να εκφράζεις άποψη, να υπερασπίζεσαι την αλήθεια και να μη δέχεσαι παθητικά ό,τι σου σερβίρουν. Η ιστορία της ανθρωπότητας είναι γεμάτη αποδείξεις ότι καμία κοινωνία δεν προχώρησε μπροστά όταν οι πολίτες της έμειναν αδιάφοροι. Η αδράνεια είναι το πιο ισχυρό όπλο στα χέρια κάθε επιτιθέμενου, γιατί αφήνει το πεδίο ελεύθερο να διαμορφώσει την πραγματικότητα όπως τον εξυπηρετεί.
Στη σημερινή εποχή, η αντίσταση δεν είναι μόνο στρατιωτική ή πολιτική. Είναι και αντίσταση απέναντι στην παραπληροφόρηση, στη χειραγώγηση και στην οργανωμένη προσπάθεια να αλλοιωθεί η κοινή γνώμη. Η Ρωσία, μεθοδικά και επίμονα, καλλιεργεί αφηγήματα στην Ελλάδα που παρουσιάζονται ως «φιλικά» ή «αντικειμενικά», αλλά στην πραγματικότητα εξυπηρετούν τα δικά της γεωπολιτικά συμφέροντα. Αυτά τα αφηγήματα μπορεί να αφορούν ιστορικούς δεσμούς, την Ορθοδοξία, την ενεργειακή εξάρτηση ή την αμφισβήτηση της Δύσης και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η μορφή τους αλλάζει, αλλά ο στόχος παραμένει ο ίδιος: να διαμορφωθεί η ελληνική κοινή γνώμη με τρόπο που να διευκολύνει τις ρωσικές στρατηγικές.
Οι συνέπειες αυτής της επιρροής μπορεί να είναι βαθιές και μακροπρόθεσμες. Όταν η κοινή γνώμη μετακινείται, αργά αλλά σταθερά, προς θέσεις που εξυπηρετούν ξένα συμφέροντα, η πολιτική ηγεσία –ακόμα και αν δεν το παραδέχεται– αναγκάζεται να προσαρμόσει την εξωτερική και εσωτερική πολιτική της σε αυτό το κλίμα. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε απώλεια ελέγχου της εξωτερικής πολιτικής, σε στρατηγικές επιλογές που απομονώνουν τη χώρα διεθνώς ή την καθιστούν ευάλωτη σε εκβιασμούς, και σε πολιτικές αποφάσεις που τελικά ρίχνουν το βιοτικό επίπεδο των πολιτών.
Για την Ελλάδα, η απειλή δεν είναι αφηρημένη. Βλέπουμε ήδη, μέσα από έρευνες όπως το Ευρωβαρόμετρο, ότι η ελληνική κοινωνία εμφανίζει από τα υψηλότερα ποσοστά φιλορωσικών θέσεων στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Αυτό δεν είναι αποτέλεσμα τυχαίας συγκυρίας· είναι προϊόν μιας συστηματικής εκστρατείας επιρροής που εκμεταλλεύεται την ιστορική μνήμη, τα πολιτισμικά σύμβολα και τις υπαρκτές αδυναμίες του δημόσιου διαλόγου μας.
Σε αυτό το κλίμα, η αντίσταση αποκτά έναν διπλό χαρακτήρα: είναι ταυτόχρονα προσωπική και συλλογική. Σε προσωπικό επίπεδο, σημαίνει να ελέγχουμε τις πηγές των πληροφοριών μας, να απορρίπτουμε την εύκολη προπαγάνδα και να μιλάμε ανοιχτά για όσα βλέπουμε. Σε συλλογικό επίπεδο, σημαίνει να στηρίζουμε ελεύθερα μέσα ενημέρωσης, να απαιτούμε διαφάνεια από την πολιτική ηγεσία και να υπερασπιζόμαστε τη θέση της χώρας μας στον δημοκρατικό κόσμο.
Η αντίσταση δεν είναι μια ηρωική πράξη που κάνουν οι λίγοι. Είναι μια καθημερινή στάση ζωής που υιοθετούν οι πολλοί. Κάθε φορά που λες «όχι» στο ψέμα, που υπερασπίζεσαι την αλήθεια, που συμμετέχεις στη δημόσια συζήτηση, γίνεσαι μέρος αυτής της αντίστασης. Και αυτή η αντίσταση είναι η μόνη δύναμη που μπορεί να διασφαλίσει ότι η Ελλάδα θα παραμείνει ελεύθερη, κυρίαρχη και ικανή να προσφέρει στα παιδιά της έναν δίκαιο και βιώσιμο κόσμο.
Η ενημέρωση ως μέρος του πολέμου
Η σημασία της αντίστασης
Γίνε μέρος της αντίστασης